കരന്ച്ചുകൊണ്ട് ചാന് പിറന്നുവീണീ ഭൂവില്
പിന്നെ കുടിച്ചുകൊന്ടെയിരുന്നു അമ്മിഞ്ഞപ്പാല്
അതെന് ജന്മാവകസമായ് തന്നെ ഞാന്
വിഷാപ് മട്ടിയെന് അമ്മയില് നിന്നു ഞാന്
പിച്ചവെച്ചു ഞാന് കൊച്ചു കാലം കഴിച്ചതും
പെട്ടമ്മതെന് വാല്സല്യ കുസൃതിയി
പരക്കമുറ്റ്ടത കാലത്തു തന്നെന്ടച്ചന്റെ
വീടനയം വേര്പടില്ച്ചന് മാറ്റങ്ങള് കണ്ടു
അയലത്തെ തമ്ബ്രകളുടെ ആരോമാലുന്നികള്
ജന്മവകസമായ് കൊണ്ടുനടക്കുന്നു സ്വാതന്ദ്ര്യം
ഉച്ത്തിലോന്നുച്ചന് കന്നടം പൊതിയല്
പെട്റെന്നെന്ടംമയുടെ അന്ത്യസനം കേള്കണം
ജന്മംകൊന്ടെന്തനേന് പഅവതിന് ഹേതു
എന്നംമയോദ് ഒരുപാടു ചോദ്യങ്ങള് ചോദിച്ചു
മിണ്ടാതിരിക്കുന്നെന്ടംമയുടെ അങ്ങലപ്പനെന്റെ
എല്ലാ അക്രമവസനാകും ഖാരനമെന്നെനിഖ്ുംബൂദ്യമായ്
ഒരുനാള് ഞാന് കണ്ടു അന്ടംമയുടെ മുറിയിലൊരു
പരിചിതനല്ലതെന്ടച്ചനെപോലോരല്
പെട്റെന്നുച്ചന് ചോദ്യങ്ങള് ചോടിചെന്ടംമയോദ്
അമ്മിഞ്ഞി പാലിലും ഞാന് കല്ല് വാരിയിട്ടു
ഇക്കട്ടലനാണോ എന്ടച്ചനെ കൊന്നതെണ്ണ്
അവസാന ചോദ്യതിലുതരം മുട്ടിഅംമക്കരികില്നിന്നു
അക്രോസിച്ചുകൊന്ടെന്നിലെകവതിച്ച ക്രുരന്
അപ്പഴേക്ക് അമ്മയുടെ സന്ത സമുദ്രതിന് തീപിടിച്ചു
ആഞാന്ച്ചു വെട്ടിയക്കൊടളികൊണ്ടാമ്മ യക്രുരനെ
ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു നിന്കലനാമെന്ബാലന്വേണ്ടി
എന്കമുകനെന്ന തമ്ബ്രനെ എന്നന്നീകുമായ്
അനടമാകിയെള്ളീ നീയെന് പൈതലെനെ ആകല രാത്രിയില്
അരുത് അരുത് മര്ത്യ നെന് ഹീന കൃത്യങ്ങള് ചവിട്ടീ
മേതിക്കുന്നെത്ര മര്ത്യ ജന്മങ്ങളീ ഭൂവില്
അഭിനവ ശകുന്തള മാരുടെ കൈകളില് അത്ര ഭരതന്മാര്
പ്രതികാര ദാഹവുമായ് കാലം കഴിക്കുന്നു ...............
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment